Η αλήθεια είναι ότι τα γλυκά μου ήταν πάντα άγλυκα...
Όταν όμως χρειάστηκε να κόψω τη ζάχαρη, με εντολή γιατρού, συνειδητοποίησα πόσο δύσκολο είναι να την αποχωριστώ τελείως.
Μου πήρε ενάμιση μήνα με δοκιμές και αποτυχίες για να καταλάβω ότι η γλύκα είναι παντού, αρκεί να τη βρω, να την αναδείξω και να την απολαύσω...
Υπάρχει λοιπόν κάτι και για την γλύκα της μαρμελάδες, κάτι πολύ απλό, χυμός σταφύλι. Βοηθάει στη γλυκύτητα αλλά και στο δέσιμο, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να έχουμε μια ωραία μαρμελάδα χωρίς αυτόν.
Άρα λοιπόν, για εμένα είναι προαιρετικό.
Μπορείτε να κρατήσετε λίγο χυμό ή πολτό σταφυλιού στην κατάψυξη, όταν θα είναι η εποχή του, για τις μαρμελάδες σας!
Υλικά για 2 μέτρια βάζα
1 κ. φράουλες ώριμες
1 κλαδάκι βανίλια
1/2 κ.γ χυμό λεμόνι
100 γρ. χυμό σταφύλι "προαιρετικά"
1-2 καρφάκια γαρίφαλο
Εκτέλεση
Πλένω καλά, καθαρίζω και κόβω τις φράουλες σε κομμάτια.
Βάζω όλα τα υλικά μου, σε βαθιά κατσαρόλα και σε σιγανή φωτιά.
Όταν αρχίσει ο βρασμός ανακατεύω με ξύλινη κουτάλα, χαμηλώνω κι άλλο την φωτιά και σκεπάζω.
Βράζω για 10' και μετά ανοίγω την κατσαρόλα μου για να ανακατέψω ξανά.
(Σε εκείνη την φάση, η μαρμελάδα μου είναι έτοιμη, αν την θέλω με ολόκληρα φρούτα και ξυνούτσικη, εγώ όμως την ανακάτεψα, λιώνοντας μερικά κομμάτια και την έβαλα να βράσει για άλλα 10'. Έτσι λοιπόν σε μερικά λεπτά έγινε πιο γλυκιά και δεμένη σαν να έχω προσθέσει ζάχαρη.)
Οπότε σε όποια φάση προτιμώ, αποσύρω την κατσαρόλα και γεμίζω τα αποστειρωμένα βάζα μου, με την καυτή μαρμελάδα.
Διατηρώ στο ψυγείο για αρκετές ημέρες.